بلاگ تین

افراتین

تاریخچه پوشاک و طراحی در ایران باستان

زمانیکه تاريخچه پوشاك در ايران را بررسی میکنیم به اهميت موضوع لباس و پوشاک زنانه و مردانه پی میبریم.

زمانیکه از آثار باستانی و نقوشی که روی سنگ ها و دیوارهای قدیم حک شده ، بازدید میکنیم به زمانی برمیگردیم که نمایانگر پوشش دوره های تحت حکومت هخامنشیان بوده و بر مقبره داریوش ، نقش رستم و تخت جمشید حفاری شده است

شواهد دلالت بر این دارد که اجرای رسوم قدیم ایرانیان در دوره هخامنشیان تا حد زیادی با لباس های تشریفاتی انجام میشده.

پادشاه یک بافته تابان قرمز با رنگ سفید و آبی که نماد اقتدار او به سه طبقه اجتماعی جنگجویان (رنگ قرمز) موبدان (رنگ سفید) و روستاییان (رنگ آبی ) میپوشید.

پادشاهان دوره هخامنشی سر خود را با انواع مختلفی از کلاه ترک دار نمدی (باشلق) و انواع سربند می پوشاندند و آنچه که از پاپوش یا کفش در تمامی سنگ نگاره ها از زمان مادها در افراد مختلف از زمان مادها باقی مانده کفش چرمی ساده ای که از داخل پاشنه میخورده بوده و یا چکمه های چرمی است

و اما نقش پوشاک و لباس زنان در آن دوران ، معمولا زنان درباری لباس چین دار می پوشیدند و بالاپوش پرحجمی بر تن میکردند و برای پوشاندن سر و گردن از پارچه ای مانند چادر استفاده میکردند.

در زمان اشکانیان لباس ایرانی که شامل شلوار و بالاپوش های آستین دار بوده ، پوشاک مرسوم در سراسر خاورنزدیک محسوب میشد.

این تن پوشهای اصیل که قابل مقایسه با لباسهای امروزی نمی باشد ، در آن زمان مرزهای نژادی و سیاسی را کنار زده و مردان و زنان آن دوره از شمال هند تا سوریه آن را میپوشیده اند.

پیروزی اسکندر و حکومت سلوکیان به دنبال آن بازهم در لباس ایرانیان تغییری ایجاد نکرد و برعکس سبک های پوشاک ایرانیان گسترش یافته و حتی در نوع پوشاک زنان و دختران یونانی نیز تاثیر بسیاری گذاشت

 

در لباس راحتی زنانه غیر از پوشش چادرمانند که طوری بود كه عقب سر را نیز مي پوشا نيد پيراهن هاي بلند و چين دار با آستين های بلند وچين دار نیز استفاده میشد.

و اما در دوره  ساسانيان به دليل رشد و ترقي که بوجود آمد ، صنعت نساجي و پوشاک و تنوع لباس نیز در این دوران پیشرفت چشمگیری داشت . سرپرسي سايكس ، ( نویسنده ای كه درباره پارچه هاي ايراني تحقيقاتي دارد) مي نويسد : بهرام اول ساساني سفيري با تحفه و هداياي نفيس از جمله جبه اي ارغواني(نوعی پوشش مخصوص آن دوره) به دربار روم فرستاد. در بافت و ساخت اين جبه بقدري مهارت بكار رفته بود كه درمقابل آن جبه‌ي ارغواني امپراطور روم بسیار عادي و معمولي به نظر می آمد . پرفسور عباس شوشتري درباره پارچه هاي ساساني متذكر مي شود كه دردوره ساسانیان در بافت پارچه هاي حرير كشور چين كه به كشور ابريشم معروف است از نقوش ايراني استفاده مي شده است .

تهيه پارچه هاي ابريشمي – پنبه اي – پشمي در دوران بعد از ساساني همچنان ادامه داشت و از پارچه ديباي شوشتري كه در شوشتر بافته مي شده است جامه كعبه نيز تهيه مي كرده اند كه پارچه اي گرانبها بشمار مي رفته است و شيوه پوشش ساسانيان بعد از اسلام نيز در ايران كماكان استفاده می شده است.

کشور ایران با پشتوانه فرهنگی و تاریخی بی‌نظیرش مرجع قدرتمندی در زمینه طراحی لباس و هنرهای دیگر است.

وظیفه یک طراح در تولیدی پوشاک علاوه بر شناخت فرهنگ و پوشش‌های تاریخی دوران مختلف، بررسی نیازهای جوانان امروز با توجه به کشش‌هایی است که به سمت مدهای غربی وجود دارد، چرا که در حال حاضر به دلیل گسترش ارتباطات و زندگی در دهکده جهانی مرزهای ملی و قومی فرو ریخته و فرهنگ‌های مختلف روبروی یکدیگر قرار گرفته‌اند. مدرنیته با تمام جلال و شکوهش نقصان هایی را در روح انسان مدرن ایجاد کرده است که خود توان رفع آن را ندارد و جوان‌ها هم از وجود لایه‌های کهن هویت ایرانی در درون خود بی‌خبرند. پس چرخشی معنوی با یاری گرفتن از ادبیات و هنر این مرز و بوم می‌تواند به پر کردن کمبودها کمک کند.

نظر خود را درباره این پست ارسال کنید